Affichage des articles dont le libellé est 3.4.3. LES PROPRIÉTÉS L'ADJECTIF ET L'ADVERBE. Afficher tous les articles
Affichage des articles dont le libellé est 3.4.3. LES PROPRIÉTÉS L'ADJECTIF ET L'ADVERBE. Afficher tous les articles

dimanche 24 octobre 2010

3.4.3. LES PROPRIÉTÉS, L'ADJECTIF ET L'ADVERBE

3.4.3. LES PROPRIÉTÉS, L’ADJECTIF ET L’ADVERBE
Definition.- Classe conceptuelle qui décrit les caractères particuliers, des qualités, des manières d’être ou de faire que l’homme perçoit ou construit et qu’il assigne aux êtres ou aux processus.
Ex.: Une frontière dangereuse // Un voyage dangereux // Un homme courageux
(propriétés assignées à un être)
Il marche péniblement // Elle pleure tendrement // Ils surveillent froidement
(propriétiés assignées à un processus)
Les propriétés décrivent des états qualificatifs. Si c’est à propos d’un être, c’est la catégorie formelle de l’adjectif qui remplit cette fonction expressive. Si c’est à propos d’un processus, c’est la catégorie formelle de l’adverbe qui la remplit.

  • OBS.- Tendo en conta que as propiedades adscriben o ser ao que cualifican a un sub-conxunto. Ex. Cando dicimos un film épique (unha película épica) estamos creando un sub-conxunto dentro do conxunto de películas. Por iso, exclúense desta clase conceptual a eses adxectivos e adverbios que responden a outras clases conceptuais como: os determinantes (adjectifs, na gramática tradicional) demonstrativos, posesivos, numerais, relativos, interrogativos, exclamativos e indefinidos, e tamén os adverbios de cantidade, de tempo, de lugar e oracionais.

Cette classe conceptuelle se prête plus difficilement que les êtres et les processus à un établissement clair de sa typologie. La cause étant la dépendance plus étroite avec les appréciations des sujets parlants.

Pour approfondir à propos de la typologie des traits sémantiques des propriétés, Charaudeau, pp. 39-41.

  • OBS.- Cando a gramática tradicional di que os adxectivos e adverbios cualificativos se poden suprimir sen afectar á oración na súa existencia como unidade sintáctica, cómpre dicirlle ao alumnado a verdade ou cando menos matizar o alcance da aseveración da gramática tradicional. Consideramos que nada é gratuito ou supérfluo nunha oración. Por exemplo, na oración “Un vieux chaland a percuté violemment les rochers pointus” (Un vello caiuco bateu violentamente contra as rochas puntiagudas), vieux, violemment, pointus poderían suprimirse sen afectar á estrutura de base, “Un chaland a percuté les rochers”. Non obstante, sucede que, desde o punto de vista do sentido e da comunicación, o que se quería precisamente pór de relevo desde o punto de vista informativo era que o caiuco era vello, que o choque foi violento e que as rochas eran puntiagudas. É dicir, cada oración en base ao suxeito falante pode ser particular.